Beranda » Puisi Ibu » Senandung Biru

Senandung Biru

Mata sayu tatap kosong terpaku
Tanpa bayang, semu gelayuti bahu
Genangan air di ujung sudut matamu
Nyata… Penuh luka sembilu
Pelik nian petang hampirimu
Gelap dunia mentari pun tak mau
Apa gerangan wajahmu nampak biru?
“Duhai kawan, tak lagi kupunya ibu…”


Karya : Azizah Nurhayati

2 thoughts on “Senandung Biru

Tinggalkan komentar anda mengenai puisi diatas